Steeds vaker werken verschillende media samen aan een product. Als toekomstig redacteur is het noodzaak om de basis van de verschillende media weten te gebruiken. Deze module heeft daar zeker in geholpen.
Mijn toekomst zie ik positief tegemoet, het papieren medium trekt mij het meest maar in combinatie met de digitale media zie ik het zeker wel zitten.
Vakinformatie is al lang niet meer alleen op papier te krijgen. Veel vakbladen hebben een verlengde op internet en steeds meer vakinformatie verschijnt tegenwoordig enkel digitaal. Twinkle magazine is het vakblad voor webwinkeliers. Acht keer per jaar verschijnt de print editie met achtergrond informatie en dagelijks worden er op www.twinklemagazine.nl nieuwsberichten gepubliceerd.Via de wekelijkse nieuwsbrief blijf je op de hoogte van de headlines en drie columnisten geven online regelmatig hun ongezouten mening .Ook kan je je via de site aanmelden voor beursen, congressen en andere events en maken ze een selectie van boeken en ander naslagwerk dat direct te bestellen is.De website is een goede aanvulling van het magazine en heeft duidelijk meerwaarde.
Eigenlijk geen magazine maar een weblog is www.denieuwereporter.nl. Een site over ondermeer: journalistiek en nieuwe media. De vakinformatie is weergegeven binnen de discussies over ‘onderzoek naar de invloed van nieuwe media en bredere sociaal-culturele ontwikkelingen op de journalistiek. Maar ook bredere ontwikkelingen op het gebied van media, samenleving en publieke sfeer komen aan bod.’ (bron: www.denieuwereporter.nl)Onderzoeken en scripties over het journalistenvak worden gepubliceerd en via de nieuwsbrief blijf je op de hoogte van nieuwe posts van de verschillende auteurs.Een site die in onze kennismaatschappij zeker toegevoegde waarde heeft. Aantal woorden: 206 Criteria:
Meerwaarde – biedt de site meer dan bestaande tijdschriften ·
Navigatie – is de besturing van de site duidelijk·
Vormgeving – past de vormgeving bij de inhoud
Privacy bestaat niet meer
‘Knut, het ijsbeertje van onze oosterburen heeft door alle media aandacht geen privacy meer.’ Zo schrijft Marieke van Kuijeren in het blad ‘Computer idee’. Hij heeft helaas geen webcam maar gelukkig wordt er een blog voor hem bijgehouden, kan je video’s vodcasten en heeft hij zijn eigen tv programma.
‘Ja, laten we ons druk gaan maken om de privacy van een ijsbeer’ zal je nu denken met zwaar ironische ondertoon. Maar is het niet een teken dat we te ver doorslaan in het openbaar maken van persoonlijke gegevens? Is deze discussie over de schattige Knut geen synoniem voor waar wij zelf mee bezig zijn: iedereen kan alles over jou te weten komen!
Kijk op http://nienkedg.hyves.nl dan weet je mijn leeftijd, woonplaats, op welke scholen ik gezeten heb, wat mijn hobby’s zijn, welke boeken ik lees, hoe ik eruit zie, wie mijn vrienden en kennissen zijn en wat mij verder bezig houdt in het dagelijks leven.
Google ik op ‘Nienke de Groot’ dan valt het wat tegen, hit 16 is voor mij, wel meteen inclusief mijn e-mail adres.
‘Lange tijd vond ik de bescherming van persoonsgegevens iets om voor te strijden. Maar zo’n gevecht is inmiddels nutteloos; privacy als iets vanzelfsprekends bestaat niet meer. Ik probeer daarin realistisch te zijn: de wereld verandert, je kunt de tijd niet meer terugdraaien. Je moet dus zoeken naar wat je zelf, met de mogelijkheden die je hebt, kunt veranderen in plaats van een zinloze strijd te voeren.’
Zo zegt Rob Gonggrijp op 23 april j.l. in Trouw. Mensen moeten bedenken dat het vrijgeven van gegevens op internet hun eigen verantwoordelijkheid is. Ik weet wat ik over mijzelf publiceer op onder anderen hyves. Ik ben me er ook van bewust dat op menig internet forum mijn mening te lezen is en dat er dagelijks nieuwsbrieven en enquêtes mijn mailbox overspoelen komt ook doordat ik degene ben die daar toestemming voor gegeven heeft.
So far, so good, als je weet wat er over jou te lezen staat is het merendeel opgelost… of toch niet? Niet alle documentatie waar jouw naam in voorkomt plaats je zelf. Een notulen van een vergadering waarin je niet erg florissant wordt neergezet of de uitslagen van een sportevenement waar je treurig laatste bent geworden, geen informatie om mee te pronken maar wel vereeuwigd op het wereld wijde web zonder dat je er iets aan kunt veranderen.
Vervelend allemaal, maar ik kan er niet wakker van liggen. Ik heb niks te verbergen en als er iets op mijn pad komt waar ik liever niet mee geassocieerd wordt dan gebruik ik een nickname.
Toch lullig voor Knut, hem wordt niks gevraagd, maar vertrouwen in de mensen is ook een groot goed dat misschien wel iets meer waar gemaakt en gekoesterd moet worden. Aantal woorden: 457
· http://www.computeridee.nl/nieuws.jsp?id=1927784
Recente ontwikkelingen 1
De ontwikkeling van het internet
Bijna iedereen is tegenwoordig wel actief op internet. Als bedrijf zonder website tel je niet mee en ook steeds meer particulieren houden een site of weblog bij. De mogelijkheid om content op internet te plaatsen is door de ontwikkeling in de technologie ook steeds makkelijker aan het worden. Dat blijkt ook wel want volgens onderzoek van het Engelse bureau Netcraft is de mijlpaal van 1 miljoen websites reeds bereikt. Een positieve ontwikkeling, of niet… Daarover verschillen de meningen. Het is goed dat mensen gebruik maken van de nieuwe technieken die ontwikkeld worden, internet is hierdoor een bodemloze put aan informatie. Maar hier schuilt ook het gevaar. Meer dan de helft van alle websites wordt bijna nooit tot nooit geupdate, de informatie op deze sites is in de meeste gevallen dan ook niet recent. Wanneer deze content over de voortplanting van olifanten gaat is dat geen probleem, maar zoek niet naar de laatste medische ontwikkelingen op een niet actieve site want daar vind je een nieuwswaarde nul.Dhr. Tim Berners-Lee, een van de mensen die aan de wieg van het internet heeft gestaan uit zijn bezorgdheid over deze snelle ontwikkelingen. Hij is bang voor het verspreiden van verkeerde informatie en ‘ondemocratische krachten’, zoals hij het zelf noemt. Maar hij onderneemt actie. Hij wil een lesprogramma ontwikkelen voor universiteiten over de sociale en technische kanten van het internet. En onder de naam ‘Web Science Research Initiative’ presenteert hij een groep specialisten uit verschillende disciplines die gaan onderzoeken hoe het internet te controleren zou kunnen zijn.Er wordt dus actie ondernomen om het internet te structureren maar is het daar al niet te laat voor? Een miljoen sites, dat zijn er heel veel en elke dag komen er nieuwe bij. Wanneer iedereen die help het internet te laten groeien, ook zou helpen om dit zelfde internet te structureren en te controleren dan zou dat nog best eens kunnen lukken maar zolang er content versprijt wordt zonder directe controle lijkt het mij een taak die niet uit te voeren is.
Bronnen:
Recente ontwikkelingen 2
Lang leven de nieuwe ontwikkelingen
User generated content (UGC) is letterlijk vertaald ‘de content die door gebruikers gegenereerd wordt’. Een inhoudelijke bijdrage van een niet-professionele gebruiker aan een online medium (wikipedia, 2007). En je ziet het tegenwoordig overal. Filmpjes, foto’s op internet en weblogs vallen allemaal onder deze noemer. Het gebruik van UGC is niet nieuw, programma’s als ‘De leukste thuis’ en het onderdeel ‘wat u en ons opviel in de media’ van het programma ‘Kopspijkers’ zijn geheel gebaseerd op inzendingen van kijkers. Internetsites als ‘Hyves’ en ‘You Toube’ leven ervan en ook de fora op menig nieuwssite zijn ervoor gemaakt.
Wat maakt USC nou zo populair? Het antwoord hierop komt van Igor Beuker Op zijn blog schrijft hij: ‘Internet is van de mensen zelf. En de digitale consument is: geen koning, geen keizer maar dictator. Hij bepaalt zelf lekker wel, welke content en reclame hij tot zich neemt’. We bedenken zelf wat we willen zien en wat we willen zien of hopen dat anderen interessant vinden dat bedenken we, maken we en zetten het op internet. En de mogelijkheid om deze content te maken bevind zich onder anderen gewoon in je broekzak want filmpjes maken met je mobiel is hot!Toch loopt niet iedereen warm voor het idee dat de consument alles zelf beslist. Idse de Pree van de Grootste Familie van Nederland interessante, informatieve programma’s liever over aan de professionals.
En hoe zit dat met tijdschriften, is UGC een bedreiging of een kans voor deze markt? Deze vraag kent echter nog geen antwoord, daar is de UGC trend te nieuw voor. Er is al wel een gros aan digitale tijdschriften voor handen ‘wat uiteraard een weloverwogen beslissing is die te maken heeft met de veranderingen van het mediaconsumptiegedrag, maar alleen de tijd zal leren of deze doelgroep de digitalisering waardeert of (tegen alle verwachtingen in) af zal wijzen’, aldus Carat Spots (2006). Toch is er een grote groep die stelt dat de printmedia op dit vlak niks te vrezen hebben zolang ze de ontwikkelingen maar sterk in de gaten houden. Volgens Rozemarijn de Witte, hoofdredacteur bij LINDA is een tijdschrift een cadeautje ‘Het is het enige medium dat je bewust tot je neemt. Je betaalt ervoor. Je houdt het vast. Je geniet ervan. Je bewaart het.’
Maar ook een tijdschrift gaat met de tijd mee en heeft een verlengstuk op internet. Hier staat de mening van de lezer centraal, chat-mogelijkheden en discussiefora zijn niet weg te denken en de lezer maakt er dan ook veelvuldig gebruik van. Ook is de website een prachtig communicatie medium richting adverteerders en de beste plek up-to-date informatie en prijsvragen. Websites gevoed door bezoekers en tastbare tijdschriften geschreven door mensen die daar verstand van hebben kunnen dus prima naast elkaar bestaan en zullen elkaar enkel versterken.
Bronnen
Recente ontwikkelingen 3
Is e-mail al geschiedenis?
Heel lang geleden vervlogen rooksignalen door de wind. Later werden de postduiven met briefjes aan hun poten doodgeschoten (om te vermijden dat de boodschap aan kwam). Nog niet zo heel lang terug in de tijd was Nederland afhankelijk van de posterijen die soms een vakantiekaartje pas tien jaar na de verzenddatum kwamen bezorgen. En vandaag de dag maakt de hele wereld gebruik van e-mail waarmee boodschappen snel, simpel en vaak gratis verstuurd kunnen worden. Maar als we leren van de geschiedenis weten we dat ook dit communicatiemiddel niet perfect is.
Heel veel bedrijven en particulieren maken dagelijks gebruik van e-mail, het is een makkelijke manier om met elkaar te communiceren, overal waar je verbinding met internet kan maken is het mogelijk om een mailtje te sturen of even je inbox te checken. Helaas moet je in die inbox vaak zoeken naar belangrijke mailtjes, het merendeel bestaat uit spam, zo nu en dan vergezeld door een virus. Firewalls, spyware, malware en viusscans schieten de digitale bodem uit maar nemen we hier genoegen mee… Uit onderzoek blijkt dat steeds minder jongeren gebruik maken van e-mail en andere middelen aanwenden om met elkaar in contact te blijven.
Veel mensen ontdekken rss voor onder anderen de dagelijkse updates en het nieuws. Binnen bedrijven wordt steeds meer gebruik gemaakt van privé-wiki’s en Microsoft’s SharePoint en voor de interne en de externe lezer houdt zowel menig werknemer als directeur een weblog bij. Een kort overleg of een vraag waar we meteen antwoord op willen regelen we via een instant message (im) en via de verschillende profielsites weten we waar iedereen zich de hele dag mee bezig houdt.
De vele uitgewerkte mogelijkheden om met elkaar in contact te staan kunnen e-mail overbodig maken. Maar één inbox waar alles verzameld wordt en waar alle berichten liggen te wachten op het moment dat jij tijd voor ze hebt, ook al moet je ze zoeken tussen de spam, daar is toch ook wel wat voor te zeggen.
En dan reist de laatste vraag… zijn we wel toe aan zoveel verschillende communicatiemiddelen die ons het leven makkelijker zouden moeten maken? Zolang mensen digitale bestanden blijven uitprinten om deze vervolgens op de bank te kunnen lezen denk ik: doe maar even rustig aan met die ontwikkelingen, het is fantastisch dat het allemaal mogelijk is maar nog niet voor het grote publiek.
Beste Nienke,
Point taken!
Goed uitgewerkt stuk, waarbij vooral de vragen die je stelt laten zien dat je hebt nagedacht over de problematiek. De waarde van je inbox als verzamelplek/archief voor je berichten heb je ook goed ingeschat.Ga zo door
Reactie door Madeleine Groenland — december 4, 2006 @ 2:58 pm
Bronnen
Recente ontwikkelingen 4
Google geeft het boek een mooie toekomst
Google staat bekend om zijn innovatieve ideeën, concepten en technische ontwikkelingen op het gebied van internet. Een jaar geleden zijn ze begonnen met het scannen van boeken, dit zorgde voor flink wat opschudding in de boekenbranche. Maar nu Google de nodige uitleg verschaft heeft en iedereen de tijd heeft genomen om zijn emoties te filteren en zijn mening te onderbouwen staan de kampen nog steeds loodrecht tegenover elkaar.
Het project waar Google deze opschudding aan te danken heeft is ‘Google Book Search’ dit project bestaat uit twee delen: het ‘Google Library Project’ en het ‘Google Publisher Project’.In het ‘Library Project’ worden boeken gescand, deze zijn afkomstig uit bibliotheken. Op deze boeken rust geen auteursrecht meer. De opzet is om de inhoud van de boeken te archiveren zodat deze beter op te zoeken zijn dan nu het geval is. Het andere project, ‘Google Publisher’ is bestemd voor de uitgeversmarkt. Boeken worden gedigitaliseerd in samenwerking met de uitgevers. De uitgever kan zelf bepalen of hij advertenties op de digitale bladzijde wil plaatsen. Google plaats een link naar de uitgever waar de bezoeker het boek kan kopen en deze dienst blijft gratis voor de uitgever in kwestie.
Allemaal heel mooi maar waar maken ze dan eigenlijk zo’n probleem van vraag je, je af. Het gaat allemaal om geld. De meesterwerken die de auteur afleveren, al die uren creatieve inspanning die zo wijd mogelijk verspreid zouden moeten worden, het doet er niet toe als er maar aan verdient kan worden. En daar knelt de schoen bij vooral de uitgevers. In Amerika heeft het Authors Guils een rechtzaak aangespannen omdat Google boeken met copyright zou illegaal zou scannen. Franse uitgevers daagde Google voor de rechter omdat deze inbreuk zou plegen op het intellectuele eigendom en door het project de dominantie van de Engelse taal zou vergroten. Nigel Newton, de eigenaar van Bloomsbury heeft een boycot tegen Google uitgesproken omdat hij bang is voor de macht van het machtige Google.
Google zelf weerlegd alle aantijgingen. Ze schenden het auteursrecht niet vinden zij. Google beroept zich op het citaatrecht, ook wel ‘fair use’. De gebruiker zal een aantal zinnen kunnen lezen waar de opgegeven zoekterm in voorkomt en dus niet het hele boek online kunnen bekijken mits hij ervoor wil betalen.
Maar er zijn ook positieve reacties op het initiatief van Google. Matthias Wahls van Brill van uitgeverij Brill en Kluwer zegt: “het is geweldig voor onze auteurs, oude werken die weinig meer verkochten zijn weer gewild. Als ze dit horen worden ze lyrisch”. Brill en Kluwer heeft al zijn oude werken door Google laten digitaliseren en ziet zijn omzet stijgen.Ook auteur Bransley van Harper Collins reageert enthousiast, zij is in gesprek met Google en in de tussentijd digitaliseert ze al haar eigen titels om ze later online te kunnen verspreiden.
Veel commotie om een oude ontwikkeling in een nieuw jasje dus. Het concept kennen we uit de muziekindustrie en de discussie werd eerder over muziekverspreider Nepster gehouden. Deze werd opgedoekt maar de ontwikkelingen gingen verder en het laatste nieuws is dat de muziekindustrie zich erbij neergelegd heeft. Zover zal het in de boekenbranche niet komen. In een vrij vroeg stadium is het ‘probleem’ gelokaliseerd en de partijen zullen er samen uitkomen.
Zelf vind ik het een goede ontwikkeling dat er gebruik gemaakt wordt van de mogelijkheden die er zijn. Internet is een erg toegankelijk medium waar mensen de waarden van moeten kunnen inschatten. Vernieuwing is niet eng als je er maar in meegaat. Wanneer de boekhandelaren in hun gezellige winkeltjes blijven hangen zijn ze ten doden opgeschreven maar wanneer ze de ontwikkelingen omarmen en deze met hun passie, het verkopen van boeken, combineren, dan is voor alle partijen nog een mooie toekomst weggelegd.
Bronnen
De ontwikkeling van het internet
Bijna iedereen is tegenwoordig wel actief op internet. Als bedrijf zonder website tel je niet mee en ook steeds meer particulieren houden een site of weblog bij. De mogelijkheid om content op internet te plaatsen is door de ontwikkeling in de technologie ook steeds makkelijker aan het worden. Dat blijkt ook wel want volgens onderzoek van het Engelse bureau Netcraft is de mijlpaal van 1 miljoen websites reeds bereikt.
Een positieve ontwikkeling, of niet… Daarover verschillen de meningen. Het is goed dat mensen gebruik maken van de nieuwe technieken die ontwikkeld worden, internet is hierdoor een bodemloze put aan informatie. Maar hier schuilt ook het gevaar. Meer dan de helft van alle websites wordt bijna nooit tot nooit geupdate, de informatie op deze sites is in de meeste gevallen dan ook niet recent. Wanneer deze content over de voortplanting van olifanten gaat is dat geen probleem, maar zoek niet naar de laatste medische ontwikkelingen op een niet actieve site want daar vind je een nieuwswaarde nul.
Dhr. Tim Berners-Lee, een van de mensen die aan de wieg van het internet heeft gestaan uit zijn bezorgdheid over deze snelle ontwikkelingen. Hij is bang voor het verspreiden van verkeerde informatie en ‘ondemocratische krachten’, zoals hij het zelf noemt. Maar hij onderneemt actie. Hij wil een lesprogramma ontwikkelen voor universiteiten over de sociale en technische kanten van het internet. En onder de naam ‘Web Science Research Initiative’ presenteert hij een groep specialisten uit verschillende disciplines die gaan onderzoeken hoe het internet te controleren zou kunnen zijn.
Er wordt dus actie ondernomen om het internet te structureren maar is het daar al niet te laat voor? Een miljoen sites, dat zijn er heel veel en elke dag komen er nieuwe bij. Wanneer iedereen die help het internet te laten groeien, ook zou helpen om dit zelfde internet te structureren en te controleren dan zou dat nog best eens kunnen lukken maar zolang er content versprijt wordt zonder directe controle lijkt het mij een taak die niet uit te voeren is.
